Blogpost: D.Steenkamer

Waarom ik begon met Hebban en waarom ik niet stop

Acht maanden geleden startte ik de cursus Jeugdliteratuur aan de Hogeschool van Amsterdam. De docent van de cursus wist op insprirerende wijze de rijkdom van verhalen te presenteren binnen een klaslokaal. Het was als dineren bij een goed restaurant, elke keer kregen we kleine lekkere hapjes van iets moois of iets gaafs uit de wereld van boeken. Daarom wilde ik mijzelf uitdagen om een eigen vorm te vinden waarop ik mijn leeropbrengsten kon presenteren. Na een tijd kwam ik uit bij dit boekenplatform en raakte ik enthousiast over de mogelijkheden. Je vindt op mijn pagina blogposts, recensies en artikelen op mijn pagina Mathilda. Die zijn allemaal een weerslag van opdrachten en ideeën die in die lessen zijn aangeboden. Het ikmaaknooitwatmeeverhaal, een leesautobiografie, een bezoek aan een poëziefestival. Op Mathilda zie je wat ik daarmee gedaan heb in mijn eigen vak, als docent Nederlands.

Wat ik gaaf vind aan wat dit vak heeft opgeleverd is dat ik er iets van mijzelf in ben gaan stoppen en mijzelf verplicht mij hierin te blijven verbeteren en te onderzoeken. Dat is voor mij de meerwaarde van inspireren boven lesgeven. 
Dit heeft een half jaar Hebban en de cursus Jeugdliteratuur mij opgeleverd:
* Verhalen zijn een product van een sociaal dier. Het delen van verhalen is essentieel voor het waarderen ervan.
* De methode Chambers stelt een groep in staat om een gelijkwaardig gesprek te voeren over een verhaal.
* Het lezen van een verhaal is een onderdeel in het beleven. Daaromheen gebeurt nog veel meer.
* Iedereen houdt van verhalen, alleen het soort verandert.
* Het is vrij normaal dat tieners minder lezen.
* Kinderen vinden gedichten leuk.
* Veel kinderen vinden dichten nog leuker.
* Leerlingen willen heel graag advies en tips over wat leuk is om te lezen.
* Sommige van de beste boeken zijn strips.
* Het is waardevol om kinderen kennis te laten maken met de wereld rondom boeken.

Reacties op: Waarom ik begon met Hebban en waarom ik niet stop