IngeSleegers Auteur

Blogpost: IngeSleegers

Waarom schrijven soms ook k*t is

Het is zo ver. Mijn meesterwerk overleefde een eerste redactieronde. Het klikte met mijn redacteurs en met een grapje legden we elke zin onder ons vergrootglas, tot we er tevreden over waren. In mijn hoofd plande ik al de boekpresentatie en stelde ik een promoplan op. De hernieuwde energie was zo groot dat ik enkele pagina's breide aan mijn volgende boek. Mijn manuscript zat intussen veilig in de handen van een proeflezer. Ik vond het erg spannend en keek uit naar de feedback, zowel de positieve als de verbeterpunten. 

Met de hakken over de sloot 

Het bericht van mijn redacteur blonk in mijn mailbox: 'feedback proeflezer en verdere planning' stond in de onderwerpregel. Mijn hart maakte een sprongetje. Ik wachtte tot het logeerpartijtje van mijn zoon zich naar de slaapkamer verplaatste en opende de mail. In de bijlage ontdekte ik de feedback van mijn illustere proeflezer. Plots was ik weer een puber van dertien, die met de hakken over de sloot naar het tweede jaar van het secundair onderwijs mocht. Datzelfde gevoel kreeg ik bij het bekijken van de feedback op mijn geesteskind: een vernietigend rapport van 6 bladzijden.  Dat had ik niet zien aankomen, de vorige proeflezers waren positief en sindsdien gebeurde er een hoop werk. Ik was compleet uit mijn lood geslagen en wist niet hoe het verder moest. Gelukkig was de reddende hand van mijn redacteur(s) nooit ver weg. Ik raapte mezelf en mijn pen weer op. Samen doorworstelden we opnieuw het manuscript, op hoop van zegen. 

Omgaan met kritiek

Ik besef dat ik een beginnende schrijver ben die nog in een leerproces zit. Ik ben blij met alle hulp die ik krijg. Dankzij de filter van mijn redacteurs kon ik de feedback van mijn proeflezers dankbaar verwerken. Ik ben ervan overtuigd dat het verhaal er enkel beter van werd. Toch was ik die bewuste avond een hoopje ellende, moedeloos in elkaar gezakt onder een dekentje in de zetel. Als je een boek schrijft, krijg je vaak de vraag 'Wanneer komt je boek uit?'
Het romantische idee van de schrijver die bij kaarslicht een verhaal uit zijn pen tovert, dat instant op een boekenplank in de winkel belandt, is een sprookje. Er gaat een heel intensief redactieproces aan vooraf. Een proces waarin je soms zin hebt om je kap (en de computer erbij) over de haag te gooien en een andere hobby te zoeken. Een wervelstorm van inhoudelijke discussies en een zoektocht naar compromissen tussen redacteur en auteur. Herschrijven, zoeken naar synoniemen, schrappen, heel veel schrappen. Frustraties omdat je niet vooruit lijkt te gaan en het maar blijft duren. Tot je uiteindelijk ergens landt en een pareltje in je handen houdt.  

Lees verder op mijn site

Reacties op: Waarom schrijven soms ook k*t is

De kilte van een zomernacht - Inge Sleegers Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners
Gesponsorde boeken