Blogpost: M.G. Crow

Welkom MS Office of wat ik geleerd heb door "Verteerd door vuur"

Ik steek het dus niet onder stoelen of banken dat ik dyslexie heb. Deze test typen, kost me veel moeite. Een roman neerpennen, verdoofd me zowat.

Om een voorbeeld te geven waarom ik soms opeens een slappe lach kan krijgen of heel geconcentreerd in een boek wegduik, is dat lezen bij mij dus soms ook voor flaters zorgt. Zo reed ik vandaag met mijn ventje langs een "achterlijke slagerij". Nu, ik ben geen vegan activist en mijn brein beseft achteraf wel dat het een "ambachtelijke slagerij" was, maar oké, dat nam ik niet als eerste waar.

Wat me erger stoort aan mijn aandoening, is dat ik dus het verschil niet zie tussen mijn verbeterde manuscript en mijn versie waar nog de nodige typfouten in zaten. Daarom rekende ik op mijn software. Ik verbeterde, sloeg op en herlas, waarna ik het stuk verder deed ...

Een alerte lezer ontdekte opeens dat blijkbaar alle typfouten nog in mijn werk stond, terwijl ik zeker was dat ik het er uit gehaald had. Ik ben beginnen napluizen in dat document waar ik uren zoet mee was, maar alles wat ik veranderd had, was dus terug ongewijzigd.

Ik ben beginnen napluizen hoe dit kon, want als schrijfster neem ik mijn werk ernstig. De oorzaak van dit probleem heb ik gevonden. Ik werkte namelijk in Open Office, maar gezien dat niet competatibel was met mijn redactie, was het document opgeslagen als een Word document, dus een .doc en geen .odt.

Blijkbaar deed dat me de das om. Wat ik op het scherm corrigeerde met Open Office, bleek dus uiterlijk veranderd en opgeslagen, maar was het in werkelijkheid niet door compatibiliteitsprobleem.

Dus als mensen zich afvragen waarom boeken soms wemelen van de fouten, onthoudt dat eeen manuscript op meerdere computers, bij meerdere mensen terechtkomt en mogelijk in verschillende formats moet opgeslagen worden. Ik ondervind zo vaak dat é regelmatig problemen geeft in eBooks. Dat ligt niet aan de schrijver, niet aan de redactie, maar gewoon aan de software.

Ja, ik heb dan maar meteen mijn werk uit de handel genomen. Het is niet onleesbaar of slecht in mijn ogen, maar gewoon: ik wil mijn lezers het beste geven.

Daarom heb ik, met frisse tegenzin, toch maar een licentie op MS Office genomen. Die software is opeens een grote hulp en heeft me geholpen met dingen waar ik het normaal moeilijk mee heb.

Dus ben ik terug in verbetermodus geschoten. Ik weet dat ik uit Vlaanderen kom en dat mijn werk voor Nederlanders daarom wel eens minder kan aanslaan. Ik heb mezelf voorgenomen niet alles wat ik aan feedback meekrijg in dit boek opnieuw te gaan gebruiken, maar er wel rekening mee te houden.

Ik wil mijn boek verbeteren, maar als ik elk boek zou gaan herschrijven, omdat een ander het anders zou aanpakken ... Dan blijf ik herschrijven. Ik lees eerlijk gezegd soms ook werk waar ik met de rode pen door zou gaan, maar omdat het mijn woorden niet zijn, wil ik er alleen sterren voor aftrekken, als het echt ergerlijk is.

Dus de aanbevelingen van mijn redactie ben ik blijven volgen. Ik heb met mijn nieuwe software, die wel duurder is, maar veel beter en gebruiksvriendelijker, mijn werk terug onder de loep genomen.

Het probleem is dat het lettertype normaal 10,5 puntgrootte was. Weer zo een Open Office gegeven dat Word niet ondersteund. De letters zijn minuscuul kleiner, omdat het in 11 te groot werd en te dik om nog rendabel uit te geven.

Dus zo is mijn boek van 277 blz naar 260 gesnoeid, maar de inhoud is, nog steeds hetzelfde, alleen dit keer zonder typfouten en enkele andere dingen zijn meteen ook rechtgezet, die de redactie ook over het hoofd gezien had.

Het eBook is op Kobo al geüpload. Wie de "rare edition" van "Verteerd door vuur" nog in paperback wil en zich niet stoort aan de typos, ik heb er nog enkele in voorraad, die ik aan een licht gereduceerde prijs wil laten gaan. Deze zijn op = op en zullen gesigneerd zijn met de melding dat het een eerste druk is.

Reacties op: Welkom MS Office of wat ik geleerd heb door "Verteerd door vuur"