inge drewes Auteur

Blogpost: inge drewes

Zwerfzucht

24-12-2018 door inge drewes 2 reacties
92b016e4af281f4c9bb8d76e318742e1.jpg




















Mijn oom Jaap - die lang voor ik werd geboren is overleden - leed aan 'zwerfzucht'. Stoer, vond ik. Ik zag een soort hippie voor me, die zich door niets of niemand liet weerhouden in zijn vrijheidsdrang. In het echt was oom Jaaps zwerfzucht minder romantisch: hij vluchtte weg van elk baantje dat hij had - hij was onder andere ijscoman, dierverzorger, jongste bediende op een kantoor en medewerker op de visafslag - waarna hij weer een tijdje onvindbaar was.  Zwerfzucht als antwoord op een armoedig bestaan. In vroegere versies van de DSM-manual - het standaardhandboek voor psychische stoornissen - wordt 'zwerfzucht'  of 'poriomanie' nog als erkende afwijking genoemd, als onderdeel van het syndroom van Munchhausen (waarbij patiënten een zeer levendige fantasie hebben en de leugen niet schuwen). In latere versies komt het niet meer voor in het handboek. Blijkbaar werd het steeds meer als 'normaal' beschouwd dat sommige mensen weg willen van verplichtingen en dan reizen, zwerven, wegtrekken. Anno nu: jongeren met tussenjaren, senioren die met caravan of camper maanden weg zijn, overwinteraars, ze horen bijna bij het straatbeeld.  Ook mijn dochters lijden aan 'zwerfzucht': zij trekken als doorgewinterde surfers overal heen op weg naar de allerbeste golven en ontmoeten onderweg allerlei andere zwerfzuchtigen. Heel gewoon.
Veel schrijvers leden - en lijden - ook aan vormen van zwerfzucht. Ze gaan weg om te ontsnappen aan het bestaan waarin ze niet tot schrijven komen en om door een wijdere blik op de wereld input te krijgen voor hun verhalen en gedichten. De schrijver A. den Doolaard -pseudoniem van Cornelis Spoelstra- stond toen hij zevenentwintig was op van zijn kantoorstoel en vertrok in 1928 naar een leven van schrijven en reizen, in een onrustig verlangen naar ‘een horizon die ik nog steeds niet heb bereikt’. Hij schreef vervolgens een aantal nog altijd goed leesbare boeken over zijn reis- en zwerfervaringen. Of Jan Jacob Slauerhoff, de jong gestorven dichter, die het niet uithield in Nederland en wegtrok naar verre oorden in Azië en Zuid-Amerika: 'voor den eigen haard gevoelde ik nooit een zwak'.  De schrijfster Carolijn Visser, die vrijwel voortdurend onderweg is en inmiddels zo'n twintig boeken heeft geschreven over haar wereldwijde ervaringen met 'mensen die zich onder moeilijke omstandigheden staande weten te houden'. Boudewijn Büch met zijn eilandverhalen, die eilanden bezoeken ervoer als de 'ultieme afsluiting van wereld'. Of, meer recent: Michel Krielaars die in zijn prachtige boek 'Het brilletje van Tsjechov' niet alleen zijn eigen reisdrang laat zien, maar ook - door het nareizen van zijn held Anton Tsjechov - de zwerfzucht van Tsjechov levendig naar voren brengt.Voor degenen die geen tijd, zin, geld, mogelijkheden hebben om de boel de boel te laten en te vertrekken: er is altijd Het Lezen nog. De beste manier om nieuwe vergezichten te ontdekken, te ontspannen, los te komen van het dagelijks bestaan. Lezen is een reis. (Maar als je wél weg gaat: vergeet je boeken niet).

Reacties op: Zwerfzucht

Gesponsorde boeken