“Warning.” BOOM

“FREEZE!”
BLAMBLAMBLAM
Ik denk dat dit de lading van 1/3 van het boek zo’n beetje dekt.
Opnieuw is de humor weer volop aanwezig , maar dit deel is in mijn ogen iets trager, gezien dat je weet waar het verhaal uiteindelijk naartoe gaat, maar er is nog genoeg actie in dit boek. Ik had alleen een super spectaculair einde verwacht, maar het liep anders dan ik had verwacht wat het wel minder voorspelbaar maakt, maar toch. Wel weten de schrijvers je in een achtbaan van emoties te brengen, mede doordat je meeleeft met de karakters en de manier waarop ze een wereld hebben gecreëerd die je zo voor je kunt zien.
Ik vind het echt jammer dat de trilogie is afgelopen, maar de gebeurtenissen in dit verhaal blijven nog wel even in mijn gedachten hangen, vooral ook het woordje “Be’shmai”