Soms raak je niet verdwaald omdat je de weg niet kent, maar omdat je jezelf onderweg verliest.

Ontaard van Nicole van der Spek is een meeslepend en indringend verhaal dat je langzaam, maar onverbiddelijk naar zich toe trekt. Vanaf het begin hangt er een dreigende sfeer, die zich pagina na pagina verder verdicht. Het is zo’n boek waarbij je voortdurend voelt dat er iets niet klopt, zonder dat je precies de vinger erop kunt leggen en juist dat maakt het zo spannend.

Wat het verhaal extra krachtig maakt, is het gebruik van meerdere perspectieven. Door te wisselen tussen verschillende personages en momenten in de tijd krijg je steeds nieuwe inzichten, zonder dat het verwarrend wordt. Juist deze afwisseling maakt dat je het gevoel hebt steeds dichter bij de kern van het verhaal te komen, terwijl niet alles meteen wordt prijsgegeven.

Nicole neemt de tijd om de personages zorgvuldig neer te zetten. Hun keuzes, twijfels en innerlijke conflicten voelen realistisch en soms zelfs ongemakkelijk dichtbij. Naarmate het verhaal vordert, verschuiven morele grenzen en wordt duidelijk hoe dun de scheidslijn is tussen controle en verlies daarvan. Dat psychologische spel is één van de sterkste punten van het boek.

Wat Ontaard bijzonder maakt, is de manier waarop spanning niet alleen uit gebeurtenissen voortkomt, maar vooral uit sfeer en karakterontwikkeling. De hoofdstukken nodigen constant uit om door te lezen. Stoppen voelt bijna onmogelijk. Regelmatig dacht ik dit hoofdstuk maak ik nog af, om vervolgens meerdere hoofdstukken verder te zijn.

De schrijfstijl is vlot en beeldend, waardoor het verhaal zich als een film in je hoofd afspeelt. Tegelijk schuwt de auteur de donkere kanten van het verhaal niet, wat het boek een rauw randje geeft zonder overdreven te worden.

Ontaard is een spannende, psychologische roman die je niet snel loslaat en nog lang in je hoofd blijft hangen.

Bij deze sluit ik de blogtour af Godijnpublishing bedankt voor het recensie exemplaar!