goed begin van nieuwe serie

Luitingh Sijthoff organiseerde een leesclub rondom De sluipschutter van de hand van de Taiwanese Kuo-Li Chang, het eerste deel van een nieuwe serie en ik mocht deelnemen, bedankt.
Ondanks dat Chang in eigen land al een flink aantal boeken op de plank heeft staan, was hij tot voor kort bij ons – in Nederland – tamelijk onbekend.
Des te meer reden voor mij om te lezen of het wat voor me is.

Wu is rechercheur in Taiwan. Hij telt de dagen af tot zijn pensioen, die op het moment van aanvang van het boek nog maar 12 dagen telt.
Maar hij kan niet rustig afwachten tot zijn dagen om zijn, want een ingewikkelde zaak dient zich op.
In Taiwan krijgt hij te maken met een moord en ogenschijnlijke zelfmoord.
Ondertussen wordt Wu’s baas Kaalkop naar Italië gesommeerd, waar een Taiwanese hoge oom om het leven is gebracht door een sluipschutter.
We duiken diep in beide zaken en het decor wisselt dan ook tussen Taiwan en Italië.
In eerste instantie lijken de moorden niks met elkaar van doen te hebben, maar langzaam begint zich in Wu’s hoofd een idee te vormen.
Het wordt een ware klopjacht om de moordenaar(s) te pakken en een race tegen de klok om het voor Wu’s pensioen opgelost te krijgen.

De personages hebben vrijwel allemaal bijnamen, waardoor het makkelijker is om hen uit elkaar te houden. Hun Aziatische namen kan ik niet goed bijhouden en het is dan ook soms even nodig om een tel te pauzeren om de karakters weer op een rijtje te krijgen.
Hun uiterlijke kenmerken worden bij sommigen wat meer beschreven dan bij een ander en ook qua persoonlijkheid laat Chang niet heel veel los.
Toch krijgen ze allemaal hun eigen draai in het verhaal, door hun acties en handelen en relaties met dierbaren en bekenden.
Ondanks alles brengt Wu een diep respect mee als hij criminelen en verdachten moet ondervragen en dit respect krijgt hij dan ook vrijwel altijd terug.
Het is verfrissend om mee genomen te worden in een andere werkwijze en andere culturen dan wij in Nederland gewend zijn.
Het heeft iets origineels en mede dit aspect maakt het interessant om De sluipschutter te lezen.

Het verhaal an sich is ook zeker een wat de aandacht vast houdt.
Mede door de wisselingen van omgeving, maar ook krijgen we hier en daar een ander perspectief te lezen.
Als lezer krijg je daardoor eerder een tipje van de sluier dan Wu.
Ondanks dat Wu hierdoor achter te feiten aan lijkt te lopen, vordert het onderzoek vrij rap.
Er wordt niet te lang gedwaald, maar aanwijzingen worden direct onderzocht en bevestigt of ontkracht.
Het leest dus heel snel en je voelt de druk om het voor Wu’s pensioen opgelost te krijgen.
Zou het hem lukken?

Het verhaal krijgt steeds meer vorm en verbanden worden gelegd.
De plot ontrafelt maar blijkt veel dieper te gaan dan gedacht.
Het is zaak om de aandacht er goed bij te houden want Chang laat niks aan het lot over.
De spanning stijgt tot grote hoogte en het einde is nabij, letterlijk en figuurlijk.

De sluipschutter is geen boek om even tussendoor bij een kopje thee te lezen. Het heeft aandacht nodig maar betaalt in gelijke munt terug.
Spanning, fijne personages en een goed plot maken van De sluipschutter een krachtig verhaal wat de hunkering naar meer vertalingen van Kuo-Li Chang doet oplaaien.