Puck Vermeulen over Flikken Maastricht - Brand

Deze "Flikken" vond ik leuker dan "Flikken Sportzaak". De schrijfstijl is dezelfde: lekker veel humor. Maar de hoofdpersonages - Floris en Eva - komen goed/beter uit de verf. Ze worstelen beiden, zij het om heel andere redenen, niet alleen met de voorliggende zaak, maar ook met levensvragen. Bovendien krijgt Floris weinig steun van zijn leidinggevende, omdat zij vooralsnog niet uitgaat van een misdaad, maar slechts van brand.
De plot was (voor mij) niet te voorzien en niet erg voor de hand liggend. Knap dus. Steeds weer een klein stukje van de puzzel, tot het op het eind één mooi geheel wordt.
De naaste collega's Marion en Romeo (die op het kaft staan) krijgen ook hun eigen zaak te verwerken: diefstal. En dan speelt er ook nog een zaak van huiselijk geweld tussendoor.
Ook in die zaken zitten onverwachte wendingen. En je hebt nergens het gevoel dat het teveel van het goede is, of dat het als los zand aan elkaar hangt.
Kortom: leest snel en lekker weg. Is verrassend en zorgvuldig opgebouwd. Lezen dus!