Adembenemend

Vraag me of ik met je meega om met slechts twee vrienden een onbewoon eiland te cultiveren, en ik zal je aankijken of je gek bent, en met een heel duidelijk 'nee' antwoorden.

Arrt, de monnik die onverwacht het klooster van Cluan Mhic Nois bezoekt presenteert een dergelijk verzoek aan de abt van het klooster, en duldt op zijn zachts gezegd, geen tegenspraak. Bovendien, hij zag het in een droom, een visioen.

Wat volgt is een ongelooflijk verhaal over hem en zijn 2 metgezellen, op zoek naar een eiland, wat zal dienen als hun nieuwe heiligdom. Een eiland dat ze dan ook vinden, maar in alle opzichten meer lijkt op een vogelreservaat met vooral steen en veel, heel veel nesten, geschreeuw van stormvogels, aalscholvers, meeuwen, en andere soorten, en vooral veel vogelpoep.

Arrt die zichzelf tot Prior benoemd vraagt onvoorwaardelijke gehoorzaamheid, Of het nu gaat om de reis, de behuizing, het eten, het kopiëren van de Psalter.

Terwijl de twee monikken die bij hem zijn, voortdurend twijfelen, durven ze dit niet te uiten. Hun "prior" weet het vast beter, en bovendien, hij is tenslotte door God gezonden.

Het verhaal is adembenemend: de karakters van de monikken, het leven van de vogels, het ruisen van de zee, alles komt tot leven op elke bladzij opnieuw, en langzaam wordt de lezer meegenomen naar een climax dat je wel en niet zag aankomen. Je kunt niet anders doen dan wat de jonge en de oude monik doen in dit boek: je van alles afvragen, je verbazen over de onverwachte eissen van de prior, en stil en gedwee afwachten waar dit alles zal eindigen.