Monoloog

Een eindeloze monoloog, die, de kenner ziet het voorbij komen, half Denemarken door gaat, van een vrouw die schijnbaar zonder emoties alles constateerd, soms bot is, en ons langzaam aan deelgenoot maakt van de relaties die achter haar liggen.
Ooit zag ik in het Arto theater te Schoonhoven een toneelstuk, waarbij Bella Lens een voorstelling gaf. Die monoloog staat me zelfs nu nog bij, zo bijzonder.
Wat er speciaal of mooi is aan dit boek? Als iemand het weet dan die persoon het me vertellen. Alle lyrische recenties uit de boekenwereld kunnen me net zo min bekoren als het boek zelf.

Misschien, als dit boek ooit nog als monoloog of toneel wordt uitgespeeld, dat ik dan een staand applaus zal geven. Stel me zo voor dat het verhaal dan pas tot leven zal komen.