Advertentie

Interview Angela Stegeman

op 30 mei 2017 door

Wie is jouw grote voorbeeld als schrijver en wat is jouw lievelings Feelgood boek?
Er zijn veel auteurs een groot voorbeeld voor me, maar aangezien ik er toch eentje moet noemen zeg ik: J.K. Rowling. Niet alleen omdat ze een aantal geniale boeken heeft geschreven (ik moet zeggen dat ik geen groot Potter fan ben, maar wel hou van wat ze heeft gecreëerd), maar juist omdat ze is doorgegaan met schrijven terwijl haar verhaal keer op keer werd weer werd afgewezen. Ik bewonder haar om haar doorzettingsvermogen, haar moed en haar onbegrensde vertrouwen in haar verhaal.
Voor wat betreft Feelgood boeken lees ik heel erg graag de boeken van Jojo Moyes wanneer ik romantiek zoek. Wil ik de slappe lach krijgen lees ik boeken van de hand van Sophie Kinsella.

-Hoe lang heb jij gedaan over het schrijven van Voetstappen naar Geluk?
Ik heb heel erg lang over Voetstappen naar geluk gedaan geloof ik. Dat kwam voornamelijk omdat ik me heel erg schuldig voelde over het leven in een ‘tweede wereld’. Ik vond het vreselijk dat ik fantaseerde over een leven dat ik niet leefde en nadacht over iets dat ik niet wilde meemaken: het verliezen van mijn echtgenoot. Het verhaal kreeg echter steeds meer vorm in mijn hoofd en tijdens mijn vakantie in Saas Fee (Zwitserland) kocht ik op een dag een schrijfblok en een pen en begon met schrijven. Drie weken lang schreef ik zoveel mogelijk op en legde daarmee een mooie basis voor Voetstappen naar geluk. Natuurlijk had ik nooit verwacht dat dit ook een echt boek zou worden, ik dacht dat het bij losse papieren in een lade zou blijven. Hoe lang ik er precies over gedaan heb weet ik niet, want het manuscript heeft lange tijd gewoon in een map gezeten. In 2010 werd het boek uitgegeven bij de eerste uitgeverij, een zogenoemde POD uitgeverij. Later zou hij overgaan naar een andere uitgeverij, ik had de eerste al gestopt, maar dat ging niet door dus zocht ik een andere oplossing.

-Je bent naast schrijver nu ook je eigen uitgever. Wat vond jij het leukste in het uitgeefproces, en wat vond jij de minder leuke kant, of het moeilijkste van alles zelf doen?
Heel eerlijk? Ik zou mijn boeken het liefst bij een grote uitgeverij zien, maar dat valt niet mee in deze tijd. Toch geef ik het niet op en besloot ik dit boek uit te geven via mijnbestseller.nl. Voetstappen naar geluk is toch een beetje mijn kindje en dat kindje wil ik hoe dan ook aan de wereld laten zien, dat gooi ik niet zomaar van me af dus besloot ik het op deze manier te doen. Wat ik vooral moeilijk vind is het boek aan de man brengen, het zelf verkopen ervan. Ik ben wat onzeker en beschik niet over een groot verkooptalent helaas. Wat ik echter wel kan is enthousiast vertellen over het boek, over het schrijfproces ervan, over mijn liefde voor de Nederlandse taal en het streven naar perfecte zinnen en mooie verhaallijnen.

-Ben je al bezig met het schrijven van een nieuw boek en kan je hier al iets over vertellen?
Ik heb na Voetstappen naar geluk nog vele boeken geschreven, ze zijn echter niet allemaal te koop omdat ik de meesten schreef voor mijn kinderen. Op dit moment staan er twaalf boeken met mijn eigen naam erop in mijn boekenkast. Mijn tweede boek heet FattyMummy - van 107 naar 77 kg is ook te koop, maar mijn laatste boek De MEdaille heeft drie kanten staat voorlopig alleen nog maar klaar in de webshop, want ik weet nog niet zeker of ik hem nu al wil publiceren. Dit komt omdat het een autobiografisch boek is en ik vind het toch lastig om die de wereld in te sturen.
Momenteel ligt mijn chicklit (lees: manuscript) Pumps, pillen en popcorn te wachten op de tweede schrijfronde. Mijn hoofdpersonage Emma is verliefd op Pim en Pim is homo. Althans dat denkt Emma en hoewel Emma meer dan genoeg sjans heeft met collega Quinten, haar tijdelijke baas Thomas en haar personal trainer Bart kan ze Pim maar niet uit haar hoofd zetten. Haar nieuwe vriendin Nina, de zus van Pim, helpt haar ook niet echt mee en vertelt Emma doodleuk dat de ex van Pim Ryan heet.
Omdat ik naast het bloggen ook boeken wil blijven schrijven ben ik bezig met de roman Tijdrit. Ik kan er helaas nog niet heel veel over vertellen maar het speelt zich voor een klein deel af in de wielerwereld (de Tour de France om specifieker te zijn) en mijn hoofdpersonage is een ware heldin, hoewel ze daar zelf niets van wil weten.

-Heb jij naast het schrijven van jouw boek nog een andere baan/bezigheden, en zo ja, wat doe je?
Ik schrijf veel wanneer mijn twee kinderen op school zitten, maar ik lees ook heel erg veel. Thuis heb ik mijn eigen ‘mini bibliotheek’ met daarin zo’n 550 boeken. Daarnaast hebben mijn kinderen samen ook rond de 200 boeken dus in mijn huis is overal wel iets te lezen te vinden. Ik lees gemiddeld meer dan 130 boeken per jaar en lees overal waar het maar kan. Thuis lees ik zowel papieren boeken als e-books en naast de Kobo app heb ik ook de Storytel app op mijn telefoon en zo kan ik altijd boeken lezen of luisteren. Zit ik lange stukken op de fiets nadat ik mijn kinderen naar school heb gebracht luister ik naar Storytel en wanneer ik overal en nergens een beetje tijd moet doden lees ik via de Kobo app. Naast het schrijven en lezen ga ik sinds een jaar graag op pad met mijn racefiets. Ik heb gemerkt dat ik enorm veel inspiratie opdoe tijdens het fietsen en dat verhalen zich spontaan ontwikkelen in mijn hoofd. Vorig jaar fietste ik in totaal 9.000 kilometer, dit jaar hoop ik de 10.000 aan te tikken.

-Velen dromen ervan om een eigen boek te schrijven, maar komen er niet aan toe. Wat zou jij diegenen willen zeggen/meegeven?
Begin gewoon met schrijven. Koop een schrijfblok, koop een pen die heerlijk schrijft en schrijf alles op wat in je op komt, hoe onbelangrijk het ook mag lijken. Begin met schrijven en blijf schrijven Je weet nooit wanneer blijkt wat je ermee kunt. Als ik daar in 2003 niet mee was begonnen dat was mijn eerste boek nooit een feit geweest en de velen die volgden ook niet. Zoek het schrijven van een boek niet alleen in de momenten dat je heel veel tijd hebt, maar zoek het vooral in de momenten waarin je maar weinig tijd hebt. Tijd is en blijft uiteindelijk tijd. Het gaat voorbij en is maar eenmaal te gebruiken. En ik kan je verklappen: als je een baan hebt wens je dat je meer tijd hebt om te schrijven, maar als je eenmaal de tijd hebt blijft het hoe dan ook lastig om tijd te maken. Al het andere lijkt altijd belangrijker dan jouw boek. Het is een kwestie van keuzes maken. In de praktijk ben ik erachter gekomen dat je leven zo ineens volledig om zijn as kan draaien en je niets meer te willen hebt terwijl je nog zoveel dromen hebt. Wil jij écht heel erg graag dat boek schrijven? Schrijf dan! Nu.
Daarnaast is het belangrijk om te blijven lezen. Ja, ik weet dat het zonde van je tijd lijkt, want zoals gezegd is die maar eenmaal uit te geven en je kunt het ook aan het schrijven besteden, maar wil je goed leren schrijven dan kun je maar beter ook goede boeken gaan lezen. Ze leren je niet alleen de taal beter beheersen, maar ze zorgen ook voor meer motivatie en inspiratie.



Reacties op: Interview Angela Stegeman

Meer informatie

Gerelateerd

Over