Lunchgedicht #9 - 28 april

op 28 april 2020 door

Voor het lunchgedicht van vandaag wil ik graag het gedicht delen waar de titel aan ontleend is van de bundel die ik onder andere nu aan het lezen ben, Neem dit lichaam van de Palestijnse Fatena Al-Ghorra. Zij woont en werkt sinds haar asielaanvraag in 2009 is goedgekeurd in Antwerpen. Ze is journaliste, vertaler en dichter. In Palestina is ze steeds een bekende journaliste en media-figuur geweest. Ze is een graag geziene gast op internationale literatuurfestivals. In 2012 won ze de El Hizjraprijs voor poëzie. Ze organiseerde tot voor kort ook poëzie-avonden onder de naam ‘Fatena’s Poetry Salon’.

Ik leerde haar naam een paar jaar geleden kennen op een avond in bibliotheek Permeke waarvan je nog steeds mijn verslag op mijn blog kan lezen trouwens. Haar bundel Gods bedrog tekende ze toen voor mij in het Engels en het Arabisch. Haar gedichtenbundels die naar het Nederlands zijn vertaald, worden uitgebracht bij uitgeverij Jurgen Maas, een uitgeverij die uitstekend werk verricht om verhalen uit het Midden-Oosten en hier wonende auteurs afkomstig uit die regio meer bekend te maken.  

Dit gedicht deed me wat denken aan de huidhonger die velen onder ons in deze tijden waarschijnlijk zullen voelen.

Hou het vol en blijf gezond!

Een aanhoudende herfst

Neem dit lichaam
voorzichtig
bedek het
dekens zijn niet nodig
twee handen voldoen
zodat alles kan beginnen
je zult veel gaten en holtes vinden
maak je geen zorgen en laat je niet storen
kleine kooltjes vielen erop
niemand raapte ze op
misschien lijkt het wat koud en kil
maar dat zijn de gevolgen van een aanhoudende herfst.

Wees niet bang
als er plotseling rode rivieren tussen je vingers verschijnen
de geur van lavendel
tevoorschijn komt vanonder de guillotine
door het humeur van het universum
de messen hebben hun deel opgeëist.

De rivieren zullen opdrogen
na een tijd
ik herinner me dat ik ben vergeten mijn lichaam gereed te maken voor je 
ik zou op je kunnen rekenen
dat zou me bevallen.

Trek de aderen open met je handen
zoals je een rietstengel opentrekt
om een fluit te maken
open deze aderen
trek je schoenen uit
kom naar beneden
neem een diepe duik
raap alle witte stenen op
ik ben vergeten een nieuwe gebedskrans voor je te kopen.

Dring naar binnen
tot je mijn hart bereikt
misschien tref je het anders aan dan wij geleerd hebben
rood en de vorm van een hart aangenomen
je zult dikke lagen stof aantreffen

en overblijfselen van voortgaande oorlogen
dat zal meer inzet van je vragen
om die lagen te verwijderen
je weet dat je het binnenste hebt bereikt
als je de heldere kleur van vlees ziet
niet rood, zoals ze ons hebben geleerd
maar roze
ik ben vergeten een roos in de zak van je colbert te steken.

Neem dit lichaam, Fatena Al-Ghorra, uitgeverij Jurgen Maas
Uit het Arabisch vertaald door Nisrine Mbarki



Reacties op: Lunchgedicht #9 - 28 april

Meer informatie

Gerelateerd

Over

Gesponsorde boeken