Aan de koolstofconditioner

Een diepgeworteld vertrouwen in het lot, in de loop der dingen, dat kenmerkt de poëzie van Backer, die gerust een religieus dichter zonder religie kan worden genoemd. In sprankelende, nu eens tergend "ouderwetse", dan weer provocerend "eigentijdse" beelden verwoordt hij een levenshouding die even pré- als post-postmodern is: "Nee is het antwoord maar ja/suddert de pan waar alles in kan.'
Aan de koolstofconditioner is het bonte gebed van een dichter wiens oorspronkelijkheid misschien vooral bestaat uit zijn vermogen het dagelijkse niet te reduceren tot een sentimentele anekdote, en het 'hogere' aan te roepen zonder ronkende metafysiek.