Het geluid van zijn naam

Truman Capote vliegt nooit op vrijdag, en zelf ben ik ook vaak bang. En naarmate je langer leeft wordt dat niet minder. Je leest een gedicht, twintig, vijfentwintig jaar geleden, en sinds die dag betekent Isfahan het onafwendbare noodlot, de plaats waar de dood je haalt.
In reportages, gedichten en poëtisch proza noteert Cees Nooteboom zijn indrukken van de islamitische 'andere'. Hij schrijft over belevenissen in dorpen en steden die ons tot kort geleden vrijwel onbekend waren maar ook over ervaringen met de (islamitische) vreemde in zijn eigen Amsterdam. Een intrigerende reis door de wereld van de islam.
Cees Nooteboom beschouwt zichzelf in de eerste plaats als een dichter, maar hij brak vooral door met zijn subtiel geconstrueerde reisverhalen. Hij profileerde er zich mee tot een bij uitstek Europese auteur.