Kikkertje lief

Als ik en Aavie en Betije en Leijs da eens bij malkander zijn, dan zag ik wel: 'Ik wouw dat Harmen van de nagt eens bij mij was.' Dan laggen se om mij en seggen: 'Wouw je nog meer hebben? Me dunkt dat je al genoeg hebt aan uw dikke leijf.' Een aantal jaren geleden stuitte onderzoeker Perry Moree in het Public Record Office in Londen op een bijzonder pakketje brieven. Ze bleken afkomstig van Aagje Luijtsen, een Texelse vrouw die de brieven tussen 1776 en 1780 had geschreven aan haar echtgenoot Harmanus Kikkert, stuurman in dienst van de VOC. Ze waren als oorlogsbuit in het Engelse archief terechtgekomen, nadat Harmanus' schip in 1781 door de Engelsen bij Kaap de Goede Hoop was veroverd. Het bleek een uitzonderlijke vondst, omdat de brieven een heel nieuw verhaal vertellen. Niet dat van de mannen op hun verre reizen over de wereldzeeën, maar he verhaal van een jonge vrouw die jarenlang in onzekerheid wacht op de terugkeer van haar 'Kikkertje lief'. In een taal van twee eeuwen geleden wordt Aagje Luijtsen voor ons verrassen herkenbaar. Haar brieven zijn levendig en teder, vol dagelijkse details maar ook vol menselijk drama. Ze geven een prachtig beeld van het leven van alle dag op Texel in de achttiende eeuw.