Ten oosten van de zon en ten westen van de maan

Sigrid trouwt met een witte beer die later een betoverde prins blijkt te zijn. Door haar grote liefde voor de prins wordt hij verbannen naar het kasteel dat gelegen is ten oosten van de zon en ten westen van de maan, waar hij moet trouwen met een heks met een lange neus. De bewerker van dit toneelstukje heeft een hond ingelast die commentaar geeft maar ook helpt met het wakker blaffen van de prins en zo de ondergang van de heks veroorzaakt.