Fantastisch geschreven

Recentelijk heb ik Schaduw van de Lahr uitgelezen en normaliter schrijf ik bijna nooit een review, maar ik maak voor dit boek een uitzondering, omdat het alle positieve aandacht verdient!

Ik weet niet goed waar ik moet beginnen...

Wat een fantastisch boek!! Ik vond het ontzettend spannend, verrassend, schokkend, romantisch en slim geschreven!
Zonder te spoileren kan ik zeggen dat ik de vele wendingen/ontwikkelingen in het boek niet heb kunnen voorspellen en wat heeft Inge een originele en slimme manier gevonden om wat van het originele verhaal van de rattenvanger van Hamelen in het boek te verwerken. Echt gaaf!

En wat heb ik genoten van de dynamiek tussen Dawit, Alun en Shirin. Hoe hun band en vriendschap ontwikkelde vond ik ontzettend goed geschreven! Het las allemaal zo natuurlijk en logisch dat ze voor mij echt levende mensen werden.

Ik genoot van de spanning tijdens gevaarlijke gevechten; van de slimme, gevatte en kritische gesprekken tussen personages en ik verslond de romantische scenes.

Het verhaal zit vanaf het begin tot het eind ontzettend goed in elkaar!

Als je houdt van een verhaal dat afwisselt tussen intens spannende/romantische scenes en gevatte monologen tussen karakters; als je houdt van een boek dat historie verbindt met een vleugje magie; als je houdt van een boek dat de tijd neemt om persoonlijkheden van karakters en relaties onderling te ontwikkelen, dan weet ik zeker dat je van dit verhaal zal genieten.

Ik zou nog wel meer kunnen doorratelen over hoe geweldig ik het boek vond: ik ben een grote fan geworden, maar deze recensie is nu al best lang.

Ik wil dus eindigen met het volgende:

Met zijn 613 pagina's heb ik alsnog niet genoeg gekregen van de lieve en dappere Dawit, Alun en Shirin en ik vond het ontzettend jammer de laatste zin te lezen en het boek opzij te moeten leggen.

Bedankt dat je het geschreven hebt, Inge, en dat ik het heb mogen lezen. Het was een prachtig avontuur!

Lieve groetjes,

Aenwynn