eerste deel

Het eerste deel in de familie Aubrey-trilogie en ik ben niet wild enthousiast. Het is een Britse klassieker maar ik werd niet meegezogen in de tijdsgeest, in de sfeer en manier van leven die toen heerste en kon me dus moeilijk mee in het gezin plaatsen. Dat een klassieker standaard teveel woorden heeft en je eigenlijk weinig te weten komt, is ook hier het geval. En daar hou je van of niet.

Rose is degene die je doorheen dit boek loodst. Het is vanuit haar standpunt dat je de familie Aubrey leert kennen. Waar ze de ene keer een duidelijke mening klaar heeft die helemaal bij haar leeftijd past, lijkt ze het volgende moment de enige volwassenen in de kamer. Dat aspect maakte me wel enorm nieuwsgierig om te zien hoe de andere familieleden de gehele situatie bekijken.

Gelukkig was de schrijfstijl vlot want ondanks dat dit boek toch een stevige lees is, leest het enorm vlot. Ik kan niet zeggen dat ik geboeid was door het verhaal, toch boeide de manier van schrijven wel waardoor in door bleef lezen. Ik hoop in het volgende deel meer voeling krijgen met de personages, minder aan de thee te zitten en meer diepgang te ontdekken.