de morsecode, zo mooi

De flaptekst van dit boek had me eigenlijk al meteen in zijn greep. Soms weet je gewoon aan de combinatie uitgeverij, cover en flaptekst dat je een goed boek in je handen hebt. De Morsecode is zo een boek en het voldeed volledig, zo niet meer aan de verwachtingen.

De auteur, Nathalie Briessinck, heeft een ontzettend mooie, beeldende manier van schrijven. Poëtisch zelfs. Vanaf de eerste zin, tot de allerlaatste zin is dit boek een plezier om te lezen dankzij die manier van schrijven. Je hebt geen andere keuze dan van dit boek te gaan houden.

‘De tijd wacht niet. De tijd heeft geen begin of einde. De tijd is een leermeester die je af en toe wakker schudt, neerslaat en lachend achterlaat. Zijn ogen zijn hol en donker. Hij kijkt nooit achterom, gaat alleen vooruit. Je kunt de tijd niet vangen.’

Het verhaal van Morse, Mevrouw/moeder Ivanov, haar dochter Irena is bezaaid met emoties maar het is zo mooi. De auteur slaagt erin om daar waar woorden falen en niet toegankelijk zijn - bij Irena - jou als lezer toch feilloos mee te geven wat er bedoeld wordt. Dat is zo schoon.

Alles klopt in dit boek. Het verhaal, de schrijfstijl, de personages, de perspectieven waarin verteld wordt, historiek, romantiek, verbaal, non-verbaal, spanning… alles zit gewoon goed in deze roman. Lees hem en geniet van elke pagina, van elk woord. Meer dan geslaagd dit boek.