Advertentie

De verdwenen brieven van Esther Durrant - Kayte Nunn (The house of Books)

Liefdesverhaal dat verteld moet worden. Voor fans van Kate Morton, Elizabeth Gilbert.

1951. In de schaduw van WOII wordt Esther Durrant denkend dat ze samen op vakantie gaan door haar man naar een inrichting voor geestelijk zieken gebracht. Het ziekenhuis voelt aanvankelijk aan als een gevangenis, maar al snel wordt het Esthers toevluchtsoord.

2018. Zeewetenschapper Rachel Parker start een onderzoek op de Scilly-eilanden, voor de kust van Cornwall. Wanneer ze een verzameling verborgen liefdesbrieven ontdekt, besluit Rachel, geboeid door de passie en de tederheid, de ontvanger op te sporen. Dit zet een reeks gebeurtenissen in gang die diep begraven geheimen dreigt te onthullen.

Wat een mooie cover! Perfecte weergave van de sfeer en tijd waar dit boek zich in bevindt. Ik voelde dus meteen een aantrekking tot dit boek en de titel en flaptekst overtuigde mij nog meer. Hij bleek nog zoveel mooier als gedacht...

Kayte Nunn heeft een schrijfstijl die heel vlot overkomt, het leest allemaal erg makkelijk en toch weet ze alle emoties die zich voordoen heel oprecht en juist over te brengen. Beeldend schrijven is ook iets wat deze auteur kan, ik waande mij meerdere malen samen met Esther op het eiland.

‘Het was niet hun gebruikelijke vakantiebestemming en de timing was bepaald niet ideaal te noemen. Meestal gingen John en Esther Durrant eind augustus een weekje naar Eastbourne of Brighton. De uiterste zuidwestelijke punt van Engeland was dus een vreemde keus, te meer omdat het begin november was.’

Meerder personages die allemaal hun bijdrage hebben maar dit boek draait, uiteraard, volledig om Esther. Wat een mooi personage, wat een eerlijk proces waar ze doorgaat en hoe ze nuchter beslissingen maakt, hoe ze uiteindelijk tegenslagen incasseert. Wat een mooie vrouw.

Het personage Rachel en haar verhaal hadden voor mij persoonlijk niet echt een meerwaarde. Ik snap wel waarom de auteur dit doet, de brieven moeten nu eenmaal gevonden worden waardoor alles in gang gezet wordt, maar haar eigen persoonlijke verhaal hoefde zo niet.
(Het verhaal is mooi genoeg zonder die details.)

‘’We zijn er bijna, schat.’ Johns toon was bedoeld om haar te bemoedigen, maar hij klonk vals. Ersatz, zou haar moeder het hebben genoemd. En ze zou gelijk hebben gekregen.’

Liefde, tegenslagen, dood, schuldgevoel, gelukkig zijn of wat is dat nu, gelukkig zijn... in dit verhaal vind je het allemaal en wat is het mooi. Mijn hart liep met momenten over van liefde en brak daarna van verdriet om vervolgens verscheurd te worden door keuzes.

Met dit boek heeft de auteur een mooi verhaal geschreven over hoe keuzes niet altijd door onszelf gemaakt worden, hoe sommige keuzes soms grote gevolgen hebben en dat liefde verder gaat dan voelen.

Reacties op: mooi, gewoon mooi

11
De verdwenen brieven van Esther Durrant - Kayte Nunn
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners