3.5

Ik zag dit boek heel ontzettend veel voorbijkomen op Instagram. Vele hadden een blind date met dit boek en mijn nieuwsgierigheid was instant gewekt. Afgaande op de flaptekst wekte Caroline haar persoonlijkheid iets in mij op.

Dit is het debuut van de auteur en wat zeker vaststaat is de enorm fijne en vlotte schrijfstijl. Liselotte Idema schrijft snel, beeldend zodat ik zowaar ook mee in het vliegtuig zat of aan het strand vertoefde. Toch is dit een trage lees, eentje die dus heel vlot leest maar waar de persoonlijke groei van Caroline traag gaat.

‘Hooguit tien seconden duurt de ietwat paniekerige verkenning die abrupt eindigt als mijn warme handpalm het koude metaal voelt. Zo snel als het plotseling ontstaande opgejaagde gevoel opkwam, zo snel voel ik het weer vertrekken uit mijn lijf.’

Caroline, het hoofdpersonage, laat me qua gevoelens over haar persoon van links naar rechts stuiten. Het duurde even voor ik volledig ‘mee’ was - ook al voelde ik wel mee waarom ze eerst niet en dan toch vertrekt - maar naarmate het boek vorderde groeit ze echt enorm. Toch had ik meer pit willen zien.

Wat dit boek wel is, is echt. Het voelt - mede door de schrijfstijl - heel echt aan. De personages, de loop van het verhaal, Caroline (ondanks de frustraties hier en daar), het is echt. Zeer zeker een geslaagd debuut voor deze auteur. Ik hou haar in de gaten.