woorden zeggen niets

Na het sterke debuut Kartonnen sterren, komt Seren J. Smedts aanzetten met een tweede Young adult namelijk Woorden zeggen niets. Wederom een hardcover die ik, dankzij de cover, zo zou oppikken in de boekenwinkel. (Hoe kan het ook anders natuurlijk, deze uitgeverij staat toch wel bekend om hun covers.)

Tweede boek. Twee perspectieven. Twee hoofdpersonages. Tristan zijn verhaallijn lees je in het verleden. Zijn stukken voelen best zwaar en donker met momenten. Lente haar verhaal speelt zich af in het nu. Ook zij heeft de nodige bagage met zich mee om te dragen maar het voelt vlotter en iets lichter aan.

Nu, het leven is gewoon soms echt moeilijk. De wereld is soms een zware plek en deze auteur weet perfect hoe ze dit moet overbrengen naar haar lezers. Wat deze YA wel heeft - en dat had haar vorige boek ook - is dat er soms te vlot over iets over gegaan is. Bij Kartonnen sterren stoorde dit niet zo, nu toch wel een beetje.

De grootste sterkte van dit boek is de herkenning. Lees het boek, ik laat niets los over het verhaal en de verhaallijnen - die trouwens mooi in elkaar verweven zitten zodat het einde als een puzzel in elkaar valt. Herkenning voor zowel het doelpubliek als volwassenen.

Seren J. Smedts laat zien dat ze voldoende talent in zich heeft met dit tweede boek. Ik was gewoon net iets meer fan van Kartonnen sterren.