Humor en suspense

Humor en suspense is vaak geen gelukkig huwelijk. Dit boek maakt hier voor mij een uitzondering op. Er is hier een mooie hoofdrol weggelegd voor een verzekeringswiskundige Henri Koskinen. Hij erft een pretpark (sorry, avonturenpark) van zijn overleden broer. De problemen die er zijn lost hij op met rationeel, wiskundig denken en daar slaagt hij ook goed in, tot er barstjes verschijnen. Die barstjes leiden tot een, voor mij, niet erg sterk einde, maar voor anderen is dat misschien juist wel zo.
Absoluut hoogtepunt is de dialoog met een medewerker die directeur wil worden en Henri Koskinen hem met de meest waanzinnige moderne managers prietpraat om de oren slaat. Voorbeeld: "Ik wil dat je je eigen emotionele landkaart tekent en je eigen bron van positiviteit ontdekt, zodat je de dieperliggende gevoelens in zowel jezelf als anderen leert herkennen en je de medewerkers kunt begeleiden en instrueren op hun weg naar de top van hun welslagen" (o 141-142).