een tweede leven

Boeken als warme dekentjes. Heerlijk is dat, toch? Net zoals Twee weken weg, is er iets aan de schrijfstijl van deze auteur waardoor ik in een zweem van nostalgie gesmeten word. Ik snap het, ik voel het, ik herken en beleef het.

Ik denk dat het de tijdloosheid van zijn verhalen is, de tijdloosheid van zijn schrijven dat ervoor zorgt dat dit toen en nu een ‘feest’ der herkenning zal oproepen bij de lezers van dit boek. Met recht en rede zijn dit klassiekers.

Mijn hart geraakt gevuld met zwaarte maar loopt tegelijkertijd over van liefde en alles lijkt gewoon weer even oké. Dat, met dit boek van deze auteur. Rustig, vriendelijk, bedeesd met op tijd en stond een ferme neep, lees je hoe het meneer Baldwin en zijn vrouw Edith vergaat voor en na zijn pensioen.

Hoe beide het pensioen van Baldwin ervaren, hoe beide beseffen dat dingen zullen veranderen of al verandert zijn. Het verhaal is warmte. Eenvoud siert waardoor dit boek - voor mij - zoveel waarde kreeg.