Over terug en vooruit kijken

South Whitley Indiana, de Stilte na Angie, neemt de lezer mee op een roadtrip van Maurice door het Mid Westen van de Verenigde Staten.
Als tiener heeft hij daar een tijd gewoond in het kader van een uitwisselingsproject. Wanneer hij met zijn vrouw teruggaat naar de omgeving waar hij gewoond heeft, komt hij onverwacht Angie, zijn vriendin uit die tijd tegen.
Een onthulling veroorzaakt een sneeuwbal effect. Maurice vertrekt met een geheim terug naar Nederland en zijn huwelijk houdt uiteindelijk geen stand.

Jaren later komt Maurice terug om het verleden in de ogen te kijken, hij wil Angie spreken maar komt te laat, ze is overleden. Toch laat hij niet los.
In het vliegtuig heeft hij Nathalie ontmoet, ze houden telefonisch contact en ontmoeten elkaar bij haar thuis. Nathalie coacht en steunt hem in zijn zoektocht. Op zijn beurt ondersteunt hij Nathalie bij de problemen en emoties die komen kijken bij haar dementerende vader. Een mooie vriendschap ontstaat.

Pim Molemaker raakt allerlei onderwerpen aan in het boek, racisme, homohaat, Trump en de situatie van Native Americans. De reis die Maurice maakt wordt geïllustreerd door uitgebreide beschrijvingen van het landschap en toepasselijke songteksten waardoor hij een duidelijke sfeer neer weet te zetten.
Om het verhaal te vertellen vanuit Angie gebruikt hij fragmenten uit haar dagboeken, de vriendschap met Nathalie krijgt grotendeels vorm via telefoongesprekken,
Dit zorgt voor afwisseling in het boek.

Het boek gaat over onverbreekbare verbanden en nieuwe vriendschappen/relaties.
Voor mij persoonlijk gingen die nieuwe verbindingen soms iets te snel in het verhaal. Wat mij betreft had daar wat meer opbouw in mogen zitten. Maar verder denk ik dat dit boek voor veel mensen een mooi, rond verhaal is over zelfreflectie, terugblikken en vooruitkijken