Lezersrecensie
Een verhaal van hoop, vriendschap en vertrouwen.
Jaouad Alloul beschrijft in het boek zijn leven vanaf de zomer van 1992. Hij is op dat moment een 7-jarige jongen en jongste telg uit een Marokkaans gezin met 7 kinderen.
Net als in de theatervoorstelling, ook De Meisje genaamd, vertelt hij hier zijn levensverhaal. Hij voelt zich als kind een meisje, valt op jongens, zoekt zijn weg binnen de Marokkaanse cultuur,... Het boek is er gekomen dankzij de voorstelling maar is toch verschillend. Jaouad vertelt “Ik heb creatieve vrijheden genomen met mijn levensverhaal, en in functie van het verhaal zaken uitvergroot of net verzwegen.” Het hoofdpersonage draagt de naam Idriss. Dit fictief personage is gebaseerd op hem, maar toch niet helemaal hetzelfde. In een interview vertelt hij dat, door deze afstand in te bouwen, het makkelijker was om te praten over sex en drugs.
Het laatste hoofdstuk van het boek speelt zich af in de zomer van 2016. Verspreid over 271 pagina’s lees je hoe Idriss zich tijdens die 24 jaar beweegt binnen zijn familie, de Marokkaanse cultuur, het geloof, maar ook bij zijn nieuwe vrienden.
Idriss levert een gevecht op verschillende vlakken. Zijn leven is met momenten een ware rollercoaster.
Het verhaal geeft je inzicht in zijn situatie, de verwachtingen van anderen en dan vooral zijn familie en kennissen uit de Marokkaanse gemeenschap en de invloed die dit heeft op zijn persoon, zijn zelfbeeld en zijn toekomstperspectief.
De Meisje is een verhaal van hoop over vriendschap en vertrouwen.