Een pakkend en leerzaam boek

Dit boek pakte mij vanaf de eerste regels. En dat voor een boek dat zich afspeelt rond 1500 in het verre China, waarin het leven van vrouwen compleet anders is dan in het Nederland van nu.
Het leven van de hoofdpersoon Yunxian Tan volg je vanaf haar 8e tot ongeveer haar 50e. De schrijfstijl is erg gedetailleerd en raakt al je zintuigen. Soms rook ik de jasmijn, zag ik haar geborduurde zijden kleding echt voor me en hoorde ik de geluiden van de vogels en het water in de vele tuinen van de omheinde wereld waarin ze als rijke vrouw woont. Die details zijn mooi en maken het leven in China en in die tijd beter grijpbaar. Maar soms zijn de details best expliciet en daardoor minder prettig te lezen, bijvoorbeeld bij de beschrijvingen van het inbinden van de voeten, of de vrouwenkwalen en ziektes die als arts behandelt.
Terwijl het verhaal blijft boeien, leerde ik ondertussen ook veel over de verhoudingen in China in die tijd tussen vrouwen en manen, de verschillende klassen, jong en oud, rituelen, de openheid waarmee men over “slaapkamerdingen” spreekt, de bijzondere benamingen (baarmoeder: “kinderparadijs”, pokken: “de ziekte van de hemelse bloemen”), Chinese geneeswijzen, kruiden en het effect van emoties op het menselijk lichaam.
De roman beschrijft mooi de karakters van de verschillende personen. Tot slot ontwikkelt zich nog een spannend verhaal door het boek heen.
Lees vooral ook het naschrift en dankwoord, want dan besef je dat delen uit het boek waar gebeurd zijn en mevrouw Tan daadwerkelijk bestaan heeft. Lisa See heeft daarmee een heel bijzonder boek gemaakt.

Het boek werd me aangeraden door de bibliotheek waarna we besloten het met onze leesclub te gaan lezen. Ik ben blij dat ik het gelezen heb en ben benieuwd naar de ervaring van de anderen.