Lezersrecensie
Groot en klein verdriet samen op weg
Stel je bent zeven jaar, je moeder vraagt je op haar te wachten in een warenhuis en komt vervolgens nooit meer terug? Of je bent een man van 87 en je grote liefde is overleden? Of je bent een vrouw van 82 en na de dood van je man besluit je je huis niet meer uit te komen? Hoe ga je dan verder?
Dat de moeder van de zevenjarige Millie Bird besluit zonder haar dochter te vertrekken, werkt uiteindelijk als een katalysator in het leven van Karl de Typist, die zijn laatste levensdagen slijt in een ellendig bejaardenhuis, waar niemand meer iets overhoudt van wie hij was. En ook het leven van Agatha Pantha kan weer verder gaan, nu zij besluit haar huis te verlaten om haar overbuurmeisje te helpen met de zoektocht naar haar moeder. Uiteindelijk is het niet alleen een zoektocht naar Millies moeder, maar vooral naar wie je echt bent en mag zijn, met je mooie en minder fraaie menselijke trekjes. En natuurlijk een zoektocht naar het belangrijkste in het leven: liefde!
Uiteindelijk overtreffen Agatha en Karl zichzelf in dit boek, doordat ze dingen doen waarvan ze hiervoor niet eens zouden durven dromen. Boze Agatha, die in de jaren hiervoor alleen maar vanaf haar stoel naar de buitenwereld keek en schreeuwde wat ze van de passerende mensen dacht, bestuurt ineens een bus en steelt een auto waarmee ze dwars door de Australische woestijn rijdt. Dat is een grappige wending, maar je moet wel mee kunnen en willen gaan in deze fantasiewereld. Er zitten prachtige overdenkingen en levenswijsheden in dit boek, waarvan je erg kunt genieten. Echt een heerlijk vakantieboek dus.