Boeiend door een schrijfstijl die rauw, direct en onverbloemd is, LOVE IT

Van het moment dat je Onder Water opent, word je meteen in het diepe gegooid. Tadek Kopala kiest voor een schrijfstijl die rauw, direct en onverbloemd is – en dat is precies wat het boek zo boeiend maakt. Er zijn geen filters, geen poging om je als lezer te pleasen met mooie, gepolijste woorden. Nee, het gaat recht naar de kern. Je krijgt als lezer precies te lezen wat er in het hoofd van de personages omgaat, ook al is dat soms moeilijk om onder ogen te zien.

De manier waarop Kopala de effecten van medicatie op zowel het brein als het lichaam beschrijft, is indrukwekkend. Hij weet niet alleen hoe de wetenschap werkt, maar weet het ook op een manier te verpakken die je je eigen lichaam voelt – die vervorming van de geest, het vervagen van de realiteit. De verandering die dit teweegbrengt in de personages maakt hen zowel kwetsbaar als intrigerend.

Het verhaal is niet alleen een liefdesverhaal tussen Kim en Taylor, maar ook een verhaal over hun diepe zorg voor de nijlpaarden en olifanten die ze beschermen. De liefde voor dieren en voor elkaar is puur, maar wordt complex door de situaties waarin ze zich bevinden. Je wordt als lezer helemaal meegezogen in de emoties, twijfels en verlangens van de personages, en dat maakt het boek moeilijk om weg te leggen.

Onder Water is rauw, eerlijk en meeslepend van begin tot eind. Het laat je nadenken over liefde, zorg en wat het betekent om je volledig voor iets of iemand in te zetten.