om achter elkaar uit te lezen

Een echte moeder boeit van begin tot eind. Mariël Hacking heeft een prachtige schrijfstijl: invoelbaar, zintuiglijk, beeldend en met haarscherpe observaties waarbij ze, soms aan de hand van vergelijkende beeldspraak, de gevoelens van de personages op indringende wijze toont. Je gaat met de hoofdpersoon mee op reis, denkt mee over haar dillema's en inzichten, en leert haar en enkele reisgenoten van dichtbij kennen. Aan de hand van themaversterkende flashbacks trekt Mariël je steeds dieper het verhaal in. Ze blinkt uit in het tonen van intermenselijke relaties, met name die tussen moeder en kind, waarbij ze de lezer meeneemt in het zoeken naar een evenwicht. Door haar eerlijke, realistische beschrijvingen, waarbij ze ook veel van het innerlijk van Bea weergeeft, zet ze de lezer aan het denken. Ik geniet er altijd van als schrijvers mij op denkzijweggetjes zetten. Als de personages aan het eind van de cruise en het boek afscheid nemen, overvalt je een gevoel van gemis. Graag had ik nog langer deze boeiende personages gevolgd!