Prachtige pageturner

Sinds een tijdje ben ik wat meer gaan lezen, na een setje Zweedse thrillers heb ik dit boek dit speciale boek cadeau gehad waar ik die persoon vreselijk dankbaar voor ben. Want, het Gen der Goden is zonder mijn eerste Nederlandstalige thriller maar gelijk wel eentje die boeit van begin tot eind. Met zijn meeslepende verhaallijn, interessante diverse personages en verrassende plotwending op het einde, weet dit boek je vanaf de eerste pagina vast te grijpen. Het boek dateert uit 2013, maar 10 jaar na dato is het wellicht actueler dan ooit waar geopolitieke spanning in de samenleving steeds meer worden beïnvloed door de gedachte of er ‘hogere’ krachten zijn die achter de schermen aan de touwtjes trekken.
Wat dit boek zo uniek maakt, is de perfecte balans tussen spanning en mysterie in combinatie de flirt tussen fictie en non-fictie. De plot van Het Gen der Goden is onverwacht, in tegenstelling tot sommige Zweedse thrillers die ik recent heb gelezen. Je wordt verrast door onverwachte wendingen en interessante twists die voor de oplettende lezer wellicht al een beetje aan het oppervlakte komt borrelen. Het is een boek dat je niet kunt wegleggen, omdat je simpelweg wilt weten hoe het afloopt, een ander interessant punt is dat het opgedeeld is in dagen, waar verhaallijnen synchroon maar in korte passages door elkaar heen lopen. Een vervelende bijwerking is dat deze pageturner dus niet weg te leggen is, meer dan eens worstelde ik met mezelf omdat ik dacht, nog een klein stukje lezen. Waarna ik snel in bij een andere verhaallijn hetzelfde tegen mezelf herhaalde.
Kortom, 10 jaar na het uitkomen ben ik blij dat ik het Gen der Goden cadeau heb gekregen. In vergelijking met mijn kleine repertoire aan gelezen boeken is dit zonder twijfel een van de meest boeiende die mij van begin tot einde gegrepen heeft.