'De Grijzen'

‘Omdat ze anders was dan de rest, erbuiten stond, was ze een betrouwbare plaats voor geheimen. Ze raakte bij anderen kennelijk iets aan wat ze liever verborgen hielden, of wat hun waarschijnlijk niet eens bekend was.’

Werklui. Graafwerken. Een metrotunnel. Rechtopstaande lichamen. Reporter Lena onderzoekt de zaak. Ze stuit op de kwestie van de Hooglanders, de grensmuur, de Vreemdeling,…. Stapsgewijs ontrafelt ze het mysterie van de grensstad.

‘De Grijzen’ is een vijfdelig verhaal. De korte paragrafen, niet meer dan vijf pagina’s, bieden een vlotte leeservaring. De spanning sleept je mee in Lena’s speurtocht.

‘…en dat hij niet herinnerd wilde worden aan het geheim dat hij met haar deelde.’

Je wil constant verder lezen.

‘Hij wist het al voordat het geschreven was. Maar ik kan niet helpen dat ik soms snak naar een laatste gesprek, waarin ik te weten kom wat er echt is gebeurd.’

En je bent nauw betrokken bij het onderzoek.

‘En er komen rare berichten uit de hoofdstad…. En over het onderzoek dat hij hier aan het doen is.’

Samen met Lena leg je de puzzelstukken in elkaar. Tegen het einde van het boek weet je hoe de vork in de steel zit. Of toch niet?

‘De toehoorder bepaalt de waarheid, niet de verteller.’

De schrijver vat het mooi samen. Uiteindelijk doemt het hoogtepunt op uit de diepte.

Herken je jezelf: ik lees een boek graag uit, na honderd pagina’s wil ik nog verder lezen en ik slaap niet voordat ik weet hoe het zit? Lees dan ‘De Grijzen’ van Vincent Merjenberg.