Reflectie en vooruitzien

Het boek begint indrukwekkend met een Bachcantate op 5.200 meter hoogte in de Himalaya en verleidt de lezer om vooral verder te lezen. Deze verleiding wordt beloond. Een boek dat je in een ruk uitleest. Want Wouter is een verhalenverteller die je meeneemt op zijn levenspad. Al lezend ga je ook je eigen levenspad af. Je gaat vergelijken. Wat was mijn jeugd dan een stuk beter, alhoewel "beter" in dit geval een subjectief begrip is. Dat inzicht gaf mij een goed gevoel En heeft het verleden je gevormd? Ongetwijfeld. Maar wat exact? Dat antwoord heb ik niet kunnen vinden, hooguit een aantal aspecten. Wel dat ik al terugkijkend mijn leven tot nu toe zinvol vindt. Wat Wouter met zijn mooie verhalen ook leert is niet te veel terug te kijken als het om zingeving gaat, want niets is blijvend. Zingeving gaat vooral om het nu. Mijn zingeving heb ik gevonden en is door het lezen van dit boek nog eens bevestigd. Een boek dat je stimuleert te reflecteren en vooruit te zien.