Een opmerkelijke vrouw die een terechte plek verdient in de reeks sterke vrouwen

Madame - Jacobine van den Hoek

Jacobine vertelt het verhaal van de Franse Marie die wij later kennen als Madame Tussaud. Ik was nieuwsgierig naar dit verhaal, omdat ik de naam van deze vrouw alleen ken door het gelijknamige Wassenbeeldenmuseum. Bovendien kende ik het eerdere boek van Jacobine, de Roos van Napoleon, die zich in hetzelfde tijdvak afspeelt.

Het verhaal begint als de jonge Marie naar Parijs vertrekt om in de leer te gaan bij haar oom Curtius, die een kabinet voor wassen beelden heeft. Al gauw wordt zij zo goed in het maken van wassen beelden dat ze door het Franse koningshuis wordt gevraagd om Elizabeth, de zus van koning Lodewijk XVI, te leren hoe je wassen beelden maakt.
Marie brengt jaren door aan het Franse koningshuis en geeft ons zo een mooi inkijkje in het hof van Versailles en de turbulente tijd aan de vooravond van de Franse revolutie. De moeder van Marie en haar oom Curtius werken intussen in het kabinet in Parijs en sluiten zich bij de revolutionairen. Langzaam maar zeker wordt de onrust van de bevolking tegen het koningshuis voelbaarder. Marie heeft daar alleen erg in als ze een enkele keer Versailles verlaat om bij haar oom en moeder op bezoek te gaan. Als het dan eindelijk zo ver is dat de bevolking in opstand komt, probeert Marie het hof te ontvluchten. Maar ook daarna staat haar een barre tocht vol hindernissen te wachten.

Ik heb dit boek met veel plezier gelezen en genoot van alle historische details. Niet alleen heeft Jacobine werk gemaakt van haar research, ook toont zij de lezer hoe je aan de andere kant kan komen te staan van de mensen die je liefhebt. Heel lang heeft Marie niet door dat de bevolking zo ontevreden is over het koningshuis. En waarom zou ze? Het gapende gat tussen twee verschillende kanten van de opstand werd op een heel natuurlijke en invoelbare manier weergegeven.
De gedetailleerde beschrijving van het procedé van wassen beelden vond ik interessant om te lezen en de afschuwelijke manier waarop Marie uiteindelijk haar talent moet aanwenden om zichzelf in veiligheid te stellen raakte me. Dat gold ook voor de relatie tussen Marie en haar moeder. Die voelde aanvankelijk wat kil en afstandelijk, maar werd hartverscheurend toen zij in het heetst van de strijd elkaar dreigden te verliezen. Het boek toont duidelijk wat het voor gewone burgers betekent om op zo’n wrede wijze de oorlog in gezogen te worden.

Genoten dus. Een mooi, evenwichtig opgebouwd verhaal over een opmerkelijke vrouw die een terechte plek verdient in de reeks sterke vrouwen. Het leuke is dat ik nadat ik het boek dichtklapte meteen naar het wassenbeeldenmuseum wilde gaan. Madame Tussaud voelt door dit prachtige verhaal van Jacobine van den Hoek nu ook een beetje van mij.