Enige personageontwikkeling en hints naar de Griekse mythologie

Lees dit boek als je een prima romantasy zoekt met ontwikkeling tussen de hoofdpersonages en verwijzingen naar de Griekse mythologie.

The North Wind leest vlot weg. De schrijfstijl was niet opmerkelijk, maar haalde me niet uit het verhaal - geschikt voor een romantasy - al leken de zwijmelclichés talrijker in het laatste gedeelte.
Het boek begon ontzettend zoals Hof van doorns en rozen en deed me ook aan Ontworteld denken, maar sloeg vanaf Wrens vertrek een eigen richting in. Vanaf dat punt is er even weinig progressie in het verhaal, zowel in plot als personageontwikkeling. Rond het midden ontstaat er een hele mooie relatie (en niet perse romantisch) tussen Wren en de winterkoning, al miste deze ontwikkeling tussen Wren en de andere personages en tussen andere personages onderling. De rest van het boek bevat genoeg mysterie (en Noordenwind) om het verhaal interessant te houden.

Andere gedachten:
-Er wordt zwaar geleund op de Griekse mythologie in dit boek, zonder dit in de verhaalwereld zelf te noemen. Dit had benoemd mogen worden.
-Het is slim om de MMC in deel 2 van The Four Winds een bijpersonage in dit deel te maken. Dat maakt nieuwsgierig naar The West Wind.
-Respect voor het feit dat de meerderheid van de 'hete scènes' ogenschijnlijk passend en vloeiend voorbij komt. De meeste van die scènes voelen niet geforceerd of overbodig.
-Jammer dat er niets wordt gedaan met een element dat als belangrijk wordt gepresenteerd. Wat ik bedoel: als een personage bijvoorbeeld een geneeskrachtige amulet krijgt, verwacht je ook dat daar iemand mee wordt genezen.

Conclusie: zeker vermakelijk, ook een goed boek? Matig.