The serpent and the wings of night

In dit boek volgen we Oraya, een mens in een wereld vol vampieren, die deelneemt aan een toernooi georganiseerd door de god van de dood. Daarbij werkt ze samen met een vijand. Maar blijft dit wel een vijand?

Toen ik begon met lezen, was ik verrast hoe snel ik door het boek heen ging. Het verhaal heeft een hoog tempo en er gebeurt veel, wat me motiveerde om door te blijven lezen. Echter, rond de helft van het boek sloeg dit om van "er gebeurt veel" naar "er gebeurt wel erg veel". Misschien zelfs te veel voor mij. Ik had niet verwacht dit ooit te zeggen, maar doordat er zo veel gebeurt en je in een compleet andere wereld zit, vond ik het soms lastig om te volgen wat er precies gaande was en hoe alles eruit zag.

Daarnaast miste ik uitleg over de beweegredenen achter het toernooi en waarom Oraya en Raihn hieraan meedoen. Misschien heb ik niet goed opgelet, of misschien is het allemaal wat vaag omdat het verhaal vooral plotgedreven is. Hierdoor kreeg ik niet echt de kans om een band op te bouwen met de hoofdpersonages, wat het voor mij moeilijk maakte om te begrijpen waarom ze bepaalde keuzes maken.

Na dit kantelpunt had ik dan ook moeite om gemotiveerd te blijven, omdat ik het verhaal niet goed meer kon volgen en er veel losse verhaallijnen waren. Nu ik het boek uit heb, zit ik nog steeds met veel vragen, vooral over de personages, het ontstaan van het conflict tussen de twee stammen en het toernooi zelf. Eigenlijk komt het erop neer dat ik niet goed begrijp wat er in deze wereld gebeurt, maar ik had het wel heel graag willen begrijpen.

Het boek heeft nog vier delen, en ik hoop dat het verhaal naarmate de serie vordert duidelijker wordt. Misschien dat ik deel 1 dan opnieuw kan lezen met een beter begrip van het verhaal dan dat ik nu heb.