Bijzonder boek, doet je nadenken

Het verhaal gaat over Duitse massamoordenaar Max Schultz die na de oorlog de identiteit aanneemt van zijn Joodse jeugdvriend en zelfs een voorvechter wordt van de Joodse cultuur en samenleving.
De auteur hanteert hiervoor een bijzondere schrijfstijl, met veel herhalingen en absurde humor. Je zou denken, humor over de oorlog en jodenvervolgingen, is dat wel gepast. Maar deze auteur doet dat op zo'n manier dat hij ermee weg komt.
Dit is het soort boek waarvoor ik graag in een leesclub had gezeten, om wat over van gedachten te wisselen. Ik denk dat de boodschap van het boek is:

1. ieder heeft een kiem voor het goede én het kwade in zich. Het is voor een stuk de samenleving en je omgeving die bepaalt welke van beide tot uiting komt.
2. en daaruit voortvloeiend: de grens tussen slachtoffer en dader is soms dun. Soms worden slachtoffers nadien zelf daders ... Is er eigenlijk iemand die volledig vrij is van schuld?
   Dit boek doet je nadenken en zal nog lang blijven hangen.