Een eyeopener!

Onlangs was ik erbij toen er in het Dorpshuis Ugchelen veel belangstelling was voor het boek “Een splinter in de ziel”. Ook Harry Broekhuis van het dorpsarchief toonde zich onder de indruk van de jarenlange navorsingen van Jolande van Gorssel. De toedracht van ingrijpende gebeurtenissen en dubieuze praktijken werd achterhaald, waarmee de blaam die haar grootouders werd aangewreven eindelijk van de baan is.

Mede door ontmenselijkende toestanden bij de zgn. Bijzondere rechtspleging woedde in ons land voor velen na 1945 de oorlog schrijnend voort. De tekst in het boek over wat de auteur door een misplaatst stigma als kind zelf is aangedaan en ook nadien nog, bleek in Ugchelen nu menigeen door de ziel te snijden. Ik moest denken aan wat Claudia de Breij zingt: “Als de oorlog komt, En als ik dan moet schuilen, Mag ik dan bij jou?”

Echte helpers in tijden van nood zijn niet per se dezelfden als zij die, desnoods met terugwerkende kracht, zich haastig beroepen op hun vermeende verzetsdaden. Dit onthullende en lezenswaardige boek van Jolande van Gorssel legt ontluisterend bloot hoe óók personen van aanzien, ten koste van anderen, in en na de oorlog de vermoorde onschuld speelden, terwijl zij zelfvoldane en onhebbelijke lafaards waren.