Recht praten wat krom is en ze gaat maar door.

Vooropgesteld het is een ontzettend leuk gezin. De band tussen de kinderen is mooi en waardevol.
Ik volgde ze graag in haar eerste jaren op Instagram. Ook heb ik haar eerste boek gelezen. Leuk en herkenbaar. Een aanvulling op haar Instagram.
Uiteindelijk is haar excessieve manier van delen op Instagram mij gaan tegenstaan. Waarin het leven van de kinderen als in een Truman show geëtaleerd wordt. Er is geen privacy. Hun intiemste momenten worden gedeeld.
Haar salaris wordt gegenereerd uit haar gezin. Minder of anders delen is minder inkomen.
En die keuze wil zij niet maken.
En dat hoeft ook niet, want het is haar keuze.
Maar waarom houdt ze zich niet uit de discussie of en in hoeverre kinderen online gedeeld mogen worden. Ze voegt niets toe, behalve het schoonvegen van haar eigen straatje.
Met de wetenschap van vandaag, is het een feit geworden dat dit schadelijk en risicovol is voor kinderen.
Daar is geen voortschrijdend inzicht meer voor nodig.
Net zoals ooit bekend werd dat mee roken schadelijk is en nu het merendeel van de mensen dat niet meer in bijzin van hun kinderen doet. Dit zonder dat er al een wet of kader is die dat verbiedt.
Jammer dat Annemarie het ontbreken van kaders gebruikt, om het blijven exposen van haar gezin te rechtvaardigen. Tot meer argumentatie hierover komt ze niet in haar boek.
Kinderen moeten hierin beschermd worden. In de eerste plaats door hun ouders. Daar ligt de verantwoordelijkheid en niet alleen bij een nog te maken wet.
Ik was nieuwsgierig naar dit boek en hoe dit onderwerp aangesneden zou worden. Voor mij een bevestiging wat ik al dacht. Ze wil niet echt tot andere inzichten komen of veranderen. Het belang van haar kinderen is ondergeschikt aan dat van haar ‘ bedrijf’. Zolang die nog even relevant is.
Dit is geen haat, wel een kritische mening.