Dat er nog mensen zijn die toch aan andere denken.

Een mooi Japans verhaal dat zich afspeelt in een klein eiland Toshima bij Japan waar je levens van de bewoners leert kennen. Het draait vooral om de 60 jarig Sohara die er al zijn hele leven woont en werkt als klusjesman. Hij woont daar samen met zijn vrouw Yoko waar hij al 30 jaar mee is getrouwd. Samen hebben ze een dochter die studeert aan het vast land en na het nieuwe jaar studeren gaat in Italie.
Sohara heeft hier voor gespaard en soms zelf de broekriem moeten aan trekken maar dat heeft hij er graag voor over. Maar dan komt er onverwachts een kink in de kabel. Hij krijgt een brief van zijn jeugdvriend die even zijn leven op de kop zet.
Iedereen wil graag weten wat er in die brief staat maar Sohara verteld niemand iets tot mijn zijn oud leerkracht tegen komt op zijn rond en die verteld dat alles goed komt. Sohara moet even geduld hebben tot de 108 gong slagen die voor hem belangrijk zijn. Hij is op de 108 ste slag geboren en voor hem luid die als de laatste slag is geslagen een gelukkig nieuw jaar aan.
Je leest ook de terugblikken van verschillende bewoners van het eiland zodat je weet wie ze zijn en wat ze voor Sohara betekenen. Wat hij allemaal doet en dat iedereen respect voor hem heeft en dat ze hem vertrouwen.
Achterin het boek staat een lijst met betekenissen van woorden want er worden Japanse woorden gebruikt zodat je terug kan lezen wat er bedoelt wordt. Dat wel zo fijn en zo raak je ook de draad van het verhaal niet kwijt.
Het boek leest lekker weg en is niet al te dik maar zet je wel aan het denken dat het toch ook nog zo zou kunnen zijn zo als ze daar op het eiland leven waar ze in een tijd leven die wij niet kennen en niet echt thuis zijn in de moderne tijd maar ze maken er wel gebruik van.
Ik mocht dit boek voor de leesclub van Harper Collins lezen. Bedankt hiervoor en heb het met plezier gelezen.