Hedendaags en humor

Stofzuigen in het donker.

*Recensie zonder samenvatting en spoiler; die mag je zelf ondervinden.

Wie de achterflap van dit boek leest (red. De samenvatting, zie onderaan) zal niet direct denken dat dit boek uit twee delen bestaat. Het eerste deel is het eerste boek van schrijfster Jen Beagins genaamd ‘Doen alsof ik dood ben’ (Pretend I’m dead uit 2015). Daarna volgt het boek ‘Stofzuigen in het donker’ (Vacuum in the Dark uit 2018)

Wat als eerste opvalt is de roze cover met een plumeau en de titel in donker roze letters. Dit trekt gelijk de aandacht en komt vrolijk en ‘vrouwelijk’ over. Je verwacht hierdoor ook een grappig en zacht verhaal met de nodige humor en traan.

De hoofdpersoon Mona is een jonge vrouw (23) als we aan het eerste deel beginnen. Wat direct opvalt is dat ze een rijke fantasie heeft. Dit sleept haar door de dagen en door de huizen, ook al lijkt het haar ook haar verder weg van mensen te drijven. Door de goede, prettige beschrijving, zonder dat het langdradig wordt, wordt Mona en de huizen die ze schoonmaakt beeldend weergegeven. Weergegeven. Ook de andere personages die Mona ontmoet en waar je als lezer kennis mee maakt. En dat zijn er nog al wat!

In het tweede deel lijken wij dieper in Mona’s leven te mogen kijken en leren wij haar moeder kennen, haar stiefvader en meer over haar jeugd. Wij zien een Mona die van het heden naar het verleden gegooid wordt en terug. Ook dit deel wordt fijn beschreven.

Kenmerkend voor dit boek is de zelfspot en sarcastische humor, de seksuele handelingen/gedachten en hoe heftige gebeurtenissen, emoties door dit boek verweven zijn. Iets wat je moet aanspreken.

Mona stamt van dezelfde generatie als mij. Zoekend en struggelend naar wie Mona zelf is en hoe ze kan afrekenen met haar verleden, waarbij ze een uitzonderlijke veerkracht laat zien. Waarbij religie een bijzondere positie inneemt. Niet omdat er een specifiek geloof genoemd wordt, maar de hedendaagse naam die ze eraan geeft laat het een mix worden van geloof in religie en in haar innerlijke zelf. Dit helpt haar in haar zoektocht naar liefde, maar vooral naar zichzelf. De veerkracht die ze toont is waanzinnig. De seksuele handelingen en psychische problemen incombinatie met de humor maakt het taboe doorbrekend en maakt het abnormale nuchterder.

Een boek die ik persoonlijk zou aanraden, juist om de veerkracht en de humor.

*Samenvatting:
"Stofzuigen in het donker' van Jen Beagin, een oergeestige cultklassieker-in-wording voor de lezers van Lucia Berlin en Miranda July
De zesentwintigjarige Mona is schoonmaker, en is onlangs verhuisd naar New Mexico voor een frisse start (na een ongezonde liefdesaffaire – een junk met de naam meneer Getver, lang verhaal), maar haar pogingen om haar leven op de rails te krijgen zijn vooralsnog gestrand. Om te beginnen is er een nieuwe ongezonde liefdesaffaire, ditmaal met de ietwat labiele Duister – toevallig getrouwd met een van Mona's schoonmaakcliënten. Dan is er het Hongaarse kunstenaarsechtpaar, ook cliënten, dat kennelijk meer van Mona wil dan alleen een fonkelend aanrecht. Die getroebleerde verhouding doet haar weer denken aan de minder plezierige kanten van haar eigen jeugd (gescheiden ouders, pleeggezin, lang verhaal). Heel even dreigt Mona's liefdesleven volledig te ontsporen – ware het niet voor de onverwachte veerkracht van een van de meest onaangepaste, hilarische hoofdpersonages in de hedendaagse literatuur.