"Alles verwelkt om vervolgens weer op te bloeien".

Al vind ik het paranormale nog zo interessant, het was voor mij nu pas de eerste keer dat ik in dit genre las. En ik vond het echt heel spannend! Olivia die in een weeshuis zit, geen stem heeft dus niet kan praten en geesten ziet en zich anders voelt dan anderen (dat merkt ze al van jongs af aan) draagt een journal van haar overleden moeder met zich mee er staan dingen beschreven die ze niet helemaal begrijpt. Wanneer zij wordt uitgenodigd in Gallant wordt het haar beetje bij beetje duidelijk. Door al het duisternis ziet zij toch het licht en voelt zij zich eindelijk thuis. In het boek staan ook tekeningen en het geschreven tekst van haar moeders dagboek, wat het ook heel leuk maakt, daardoor wel minder lees voer waardoor ik het boek snel uit las. Maar het bleef spannend tot aan het einde aan toe, waar ik zelfs even moest slikken.