Aanstekelijk

Superleuk boek, alleen de titel: Grote? ‘t Is vast een marketingdingetje geweest, maar met ‘grote’ wek je te grote verwachtingen.

Dit is geen zwaar, dik stap-voor-stapboek met veel fotomateriaal. Dit boek is lekker licht met een fijne soepele kaft die tegen een stootje kan. Makkelijk bij je naaimachine weg te stoppen. Of in je tas om stukjes te herlezen.

Ik kon in eerste instantie het boek niet goed duiden. Maar nu wel; het is het verschil tussen schilderen op nummer of echt schilderen. Of het verschil tussen een receptenboek (kook de aardappels in 18 minuten gaar) en een kookboek (kook de aardappels gaar; zus en zo weet je dat ze gaar zijn). Voorzichtig zeg ik (want dit is het eerste naaiboek dat ik lees) dit is een naaiboek, geen patronenboek. Het leert je naaien. Het begint met een persoonlijk verhaal (sla die niet over) dat wordt gevolgd door de instructie of les. Ga maar spelen, ga maar stoeien, durf te doen. Het maakt naaien niet mooier dan het is; alle begin is moeilijk, dus je moet meters maken en accepteren dat iets misschien pas na een derde keer lukt en dat naaien tijd kost. Inzicht krijg je door herhalen is de boodschap en maak maar aantekeningen (in het boek). Nienke legt dat mooi uit in haar anekdote over de Great British Sewing Bee (een Britse wedstrijd á la heel Holland bakt, maar dan uiteraard over kleding maken). De beschreven mislukkingen van Nienke zijn leerzaam én werken ontzettend motiverend. Daarnaast verwerkt ze een schat aan tips en ideeën in haar inleidingen.

Misschien klopt de titel wel. Het is groot in de zin dat het zoveel facetten belicht. De techniek, hoe nu en vroeger kleding werd gemaakt, wat de makers verdienen (niet veel), wat de bijkomende kosten zijn van (confectie) kleding op het milieu. Ik vind het mooi dat ze die laatste zaken in een naaiboek hebben durven opnemen. En ook dat ze verstelwerk meenemen in het boek.