Een psychologische thriller van begin tot eind

Cleo richt zich als kunstzinnig therapeut vooral op jonge mensen met angstklachten. Sinds kort runt ze een succesvolle eigen praktijk, waar ze veel tijd in stopt – misschien wel iets te veel. De relatie met haar partner Dex, met wie ze al tien jaar samen is, lijdt eronder, en ook haar vriendinnen ziet ze minder vaak, maar echt erg vindt ze het niet, zo geniet ze van haar werk. Maar dan krijgt ze een nieuwe cliënt: Julia. De problemen van het meisje raken een gevoelige snaar bij Cleo. Het lukt haar niet meer om werk en privé gescheiden te houden. Ze zet alles op alles om het meisje te helpen.
Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld: vanuit Cleo, maar ook vanuit een niet nader omschreven ‘Hij’ en ‘Zij’. Vanaf de allereerste bladzij voel je een onderhuidse spanning en dreiging, die inspeelt op je angsten. Af en toe lijkt het verhaal wat te gaan kabbelen, maar dan neemt de dreiging weer toe en speelt een psychologisch spelletje met je hoofd. Ik had op een gegeven moment het gevoel alsof ik een balletje in een flipperkast was – elke keer als ik dacht te weten hoe het zat, kwam er weer een flitsende plotwending, tot op de laatste bladzij aan toe.
Kortom: een heel knap thrillerdebuut van Inge van Prooijen, dat absoluut naar meer smaakt. En een enorm compliment voor het prachtige omslag. Als iemand die zelf in het boekenvak zit, weet ik hoe belangrijk een goed gekozen omslag is. Dit is er zo een, dat meteen de aandacht trekt en ervoor zorgt dat mensen het boek oppakken.
Wat ik verder nog erg leuk vond, was dat het echt een Haags boek is. Alle erin voorkomende straten, wijken, winkels, lunchrooms en koffietentjes bestaan echt. Wie weet is hiermee wel een nieuw genre geboren: de Haagse thriller!