Lezersrecensie
Poëtische zinnen wisselen af met 'vulgaire' vrouwenwoorden. Prachtig geschreven
Het boek van vergeten woorden van Pip Williams. ⭐️⭐️⭐️⭐️ Deze roman is gebaseerd op historische feiten vervlochten met een prachtige fictie verhaallijn. We schrijven het jaar 1886. Esme heeft haar moeder nooit gekend en wordt alleen door haar vader opgevoed. Haar vader is lexicograaf en werkt in het scriptorium van hoofdredacteur James Murray aan de totstandkoming van de Oxford English Dictionary. Als jong meisje is Esme elke dag daar te vinden. Ze houdt van de woorden. Ze mag de blaadjes alleen niet aanraken. Als op een dag een verdwaald blaadje binnen haar bereik komt, steekt ze het toch in haar zak. Dit blaadje met het woord 'broodslavin' is het begin van een verzameling woorden die volgens Esme belangrijk zijn. Naarmate ze ouder wordt komt ze er achter dat er bijna nooit woorden worden opgenomen in het woordenboek die door vrouwen worden gebezigd. Dit komt merendeels doordat vrouwen in die tijd vaak ongeletterd waren. Ze besluit om hiermee iets te doen. Zo verzamelt ze steeds meer woorden die uiteindelijk 'het boek van de vergeten woorden' gaan vormen. Dit verhaal is opgedeeld in zes delen en beschrijft hoe Esme opgroeit in een roerige tijd. De strijd om het vrouwenkiesrecht en de eerste wereldoorlog zijn ook door het verhaal verweven. Prachtige poëtische zinnen die er wel soms voor zorgen dat je het verhaal even moet laten bezinken.