“Een roman die je niet leest, maar ondergaat.”

In Ik gaf je ogen en je keek in de duisternis verweeft Irene Solà Catalaanse mythes, familiegeschiedenis en magisch realisme tot een betoverend maar onheilspellend geheel. Centraal staat een bloedlijn die gebukt gaat onder een duivels pact, zichtbaar in lichamelijke gebreken en generaties vol verlies. Leven en dood lopen naadloos in elkaar over, terwijl vrouwen en vergeten stemmen eindelijk het woord krijgen. Solà’s barokke, beeldende taal is meeslepend en rauw, maar kan ook overweldigend zijn. Een uitdagende, poëtische roman die niet voor iedereen toegankelijk is, maar voor volhardende lezers een onvergetelijke ervaring biedt. Ik genoot, maar het was hard werken!