De Boekenclub voor Dwarse Huisvrouwen is een heerlijke roman, met een boodschap. Bostwick schrijft het verhaal vanuit 4 verschillende vrouwen, in 4 verschillende situaties. Elk missen ze iets in het leven, al kunnen ze niet precies benoemen wat.

Het mooie aan het boek vond ik vooral dat het erom ging om het grip hebben op je eigen leven. Sommige van de vrouwen houden van hun gezin, houden ervan om voor hen te zorgen, maar missen gewoon iets. Iets voor henzelf, het recht om keuzes te maken voor zichzelf, zonder hun man, of ze missen het gebruiken van hun oude werk, hobbies en het inzetten van hun intelligentie.

Af en toe leek het boek een kant te sterk te belichten en begon ik me dingen af te vragen, zoals: Deze 4 vrouwen zijn allemaal welgesteld en hebben nog vrijheid ten opzichte van arme vrouwen. Of dat hun mannen ook vastzaten in een vaste sleur, maar dat daar geen oog voor leek. Daarom vond ik het ook zo ontzettend goed dat daar ook aandacht aan werd gegeven, zonder de boodschap en hoofdgedachte van het boek te veranderen. Andere situaties werden benoemd en erkent, maar uiteindelijk kan je in 1 roman niet alle situaties van alle vrouwen beschrijven. Bostwick heeft het al voor elkaar gekregen om 4 verhalen te vertellen, allemaal goed uitgewerkt en realistisch. 2 verhalen vond ik erg sterk, bij de verhalen van 2 andere vrouwen had er van mij wat meer diepgang in gemogen.

Mij gaf het boek meer inzichten in een stukje geschiedenis wat voor mij nogal onbekend is, maar waar alle vrouwen nu profijt van hebben. Ik heb bewondering gekregen voor alle vrouwen die zich inzetten om hun leven te leiden zoals zij het willen, een leven die hen zelf voldoening schenkt en een doel.

Al met al vond ik het een heerlijke roman, met complexe en goed uitgewerkte personages en situaties, zij de een wat sterker neergezet dan de ander. Een heerlijke feelgood, met een boodschap