Een adembenemend vervolg

De groep vrienden probeert te zoeken naar een mogelijkheid om de Twaalf te stoppen. Maar voordat ze de Twaalf kunnen proberen te stoppen, zullen ze hen moeten vinden. En dat is ook niet zo gemakkelijk. Ondertussen lijkt de groep viralen alleen maar groter te worden. De wereld is steeds gevaarlijker, lukt het ze om de Twaalf te vinden?

Dit boek begon met een soort van opsomming van gebeurtenissen uit het vorige boek. Tijdens het lezen hiervan, had ik het idee dat ik enkele punten mistte, maar het stoorde mij niet zo erg. Vervolgens gaat Justin op dezelfde schrijfwijze verder als deel 1, met flashbacks en het wisselen tussen allerlei personages op verschillende plekken. Om te beginnen met een flinke sprong terug in de tijd, naar de periode waar het begonnen is. Het experiment.

Daarna spring je terug naar het heden waarmee ik wat moeite had. In het begin had ik niet goed door waar ik nu was met het verhaal. Ik had het idee dat ik een heel stuk had overgeslagen waardoor ik het niet prettig lezen vond. Uiteindelijk werd er in de verhalen van de personages terug verwezen naar die missende jaren en gebeurtenissen waardoor de loop van het duidelijker werd waarom en hoe bepaalde personages nu in die situatie beland waren.

Tijdens het lezen probeerde ik vooral ook goed te timen wanneer ik ging stoppen met lezen. Omdat ik het erg verwarrend vond om erna verder te lezen, als ik midden in een flashback of een stuk met nieuwe personages was gestopt. Dan wist ik namelijk niet goed meer waar ik nu precies met het verhaal zat.

Buiten deze dingen, wist het verhaal mij weer enorm te boeien. De personages groeien letterlijk voor je ogen op en moeten de moeilijkste hindernissen proberen over te komen. De schrijfwijze van Justin zorgt ervoor dat je er met je gevoel helemaal in mee gaat, het verdriet, de wanhoop, de angst maar ook de moed en de vriendschap en de liefde komen voor je ogen als een film voor vlinders en rillingen naar voren.

Er gebeuren zoveel dingen op zoveel verschillende plekken dat er overal in het verhaal wel iets te beleven valt. Nergens gaat het van een leien dakje, overal worstelen de overlevende mensen van het virus om een toekomst op te bouwen. Justin beschrijft in zijn verhaal een hoop mensen die hier elk hun eigen manier voor hebben. Je gaat er zelf ook over nadenken. Wat zou je doen als je in de schoenen van de leiding/regering zou staan. Het wordt goed aangegeven dat het opstarten van een samenleving erg lastig is en dat het behoorlijke gevolgen met zich mee kan dragen.

Buiten de wederopbouw van de samenleving, proberen de vrienden en Amy om de Twaalf op te zoeken. Ik vind dat de band die Amy heeft met de Twaalf mooi wordt beschreven, ze weet dat ze fout zijn maar ze zijn toch verbonden, wat het voor haar toch erg zwaar maakt om te handelen. En dan lijkt ze ook een hoop andere gedachtes van andere mensen/viralen mee te krijgen, waardoor je merkt dat ze soms een beetje overloopt. Toch is ook zij van een stil meisje, uitgegroeid naar een zelfverzekerde jongedame, die niet bang van aanpakken is.

Het boek is dus een enorm spannend vervolg op het vorige deel, wat je zeker lezen wilt!