Indrukwekkend, maar zwaar tot op het bot!

Deze week las ik het boek Breekpunt van Fatima Kaimasambay-Bellay. In het verhaal volgen we vier personages: Asma, Pamala, Tanja en Charlotte. Het zijn allemaal meiden met een verhaal. Pijn en trauma spelen een grote rol in hun levens. Tijdens het lezen wordt het duidelijk hoe kwetsbaar een kind is als het opgroeit zonder veiligheid en erkenning. Het boek is rauw, confronterend en niet gemakkelijk.

Maar de boodschap die Fatima hiermee wil overdragen is een belangrijke. Consequent laat ze zien dat daders vaak ook ooit slachtoffers waren. Zonder gedrag goed te praten, wordt duidelijk hoe beschadiging kan leiden tot nog meer ellende. Dat maakt het verhaal gelaagd en realistisch: mensen zijn niet alleen maar goed of fout.

Tegelijkertijd vond ik de opeenstapeling van ellende soms zwaar. Elk personage draagt zoveel pijn met zich mee dat ik als lezer af en toe verlangde naar een beetje lucht. Niet om het verhaal minder realistisch te maken, maar om emotioneel even adem te kunnen halen.

Tijdens het lezen moest ik denken aan de klassieker van Yvonne Keuls: Het verrotte leven van Floortje Bloem. Dat boek maakte als tiener veel indruk op mij, iets wat Breekpunt zeker ook heeft gedaan. Het is een boek dat je aan het denken zet over verantwoordelijkheid, schuld en de vrije wil.

Ondanks de zwaarte weet Fatima het verhaal op een passende manier af te ronden. Geen sprookjesachtig einde, maar wel een afronding die recht doet aan de personages. Ik geef daarom 4 sterren!