Aansprekend begin, twijfelachtig einde

Mijn aandacht en interesse voor dit boek werd gewekt door de cover. Een sneeuwwitte cover met bloedspatten, een kruis gemaakt van duct tape met daarboven de titel in grote letters. Dat dit boek een spannende thriller moest zijn was voor mij dus geen verrassing meer.

De spanning en nieuwsgierigheid wordt direct opgevoerd in het boek door het beschrijven van een gezinsdrama. Drie kinderen zijn hun ouders verloren en worden op een hartverscheurende manier van elkaar gescheiden.
Dat dit fragment belangrijk is voor het verloop van het verhaal ligt er eigenlijk dik bovenop, aangezien er in het verdere verloop van het verhaal niet meer naar gerefereerd wordt.

Na dit fragment wordt een gruwelijke moord op een jonge vrouw beschreven waarvan een klein meisje getuigen is geweest. Rechercheur Hulda is onervaren maar wordt desondanks toch op de zaak gezet. Tijdens dit onderzoek moet hij samenwerken met Freyja, een vrouw waarmee hij een kortstondige relatie heeft gehad. Yrsa beschrijft niet alleen het onderzoek en de samenwerking in detail, maar ook de gevoelens van beide personen.

Naar mijn mening worden de gevoelens over onder andere hun liefdesaffaire te gedetailleerd beschreven. Natuurlijk begrijp ik dat een thrillerauteur de spanning wil opbouwen, maar ik vond deze details het verhaal op een storende manier vertragen.

Een ander voorbeeld van storende vertraging was voor mij de informatie over het radiozenden. Ik vond het goed gevonden om middels een ander personage tips te geven over de moorden die er gepleegd werden, maar de details over het zenden en ontvangen van radiokanalen vond ik te uitgebreid. Soms verloor ik hierdoor de interesse in het verhaal.

Ondanks dat ik het plot van het verhaal goed bedacht vond, vind ik dat het verhaal toch niet goed uit de verf kwam. Omdat het middenstuk van het verhaal vele vertragingen kende, vond ik het jammer dat er aan het einde van het verhaal werd versneld. In een korte tijd wil Yrsa je prijsgeven wie de moordenaar is en wat het motief was. Ik vind dat ze aan het uitwerken van het plot meer tijd had kunnen besteden.